ต้นไม้ในบ้านหลังเก่า

 

สวัสดีค่ะ

 

วันนี้ของดเล่าเรื่อง เปลี่ยนมาเขียนอะไร ๆ คุยกันบ้างนะคะ
เพลงนี้เอมเคยเขียนถึงไปหนึ่งครั้งแล้ว
วันนี้ได้ฟังอีก ก็อยากจะเขียนอีก เลยขอฉายซ้ำอีกรอบนึง

 


ฟังทีไรน้ำตาจะไหลทุกครั้งไปค่ะ
คิดถึงภาพเด็กน้อยกำลังหัดเดิน มีพ่อแม่คอยลุ้นอยู่ข้างหลัง
ยามเมื่อลูกรักซวดเซ มีท่าทีจะล้ม
พ่อแม่ผวาเข้าไปประคับประคอง ไม่ให้เจ้าตัวเล็กต้องหกล้ม บาดเจ็บ
ดูแลกันมาตั้งแต่ปฏิสนธิ จนคลอดออกมา จนเรียนอนุบาล ประถม มัธยม จบมหาวิทยาลัย
บางคนมีลูกแล้วพ่อแม่ก็ยังตามไปดูแลต่อ ช่วยเลี้ยงหลาน...
ความรักนิรันดรไม่รู้จบ ค้นพบได้ที่หัวใจของพ่อแม่นี่แหละค่ะ

 

 

เขียนแล้วก็คิดถึงลูกศิษย์หลาย ๆ คน
พ่อแม่นี่นะคะ ต่อให้ลูกเลวร้ายขนาดไหน ก็รัก
ด้วยอาชีพเอม ทำให้ต้องพูดคุยกับคนเป็นพ่อ คนเป็นแม่อยู่เรื่อย ๆ
หลายคนมีลูกที่มีสติปัญญาและพฤติกรรมไม่ดีนัก
พ่อ/แม่อาจจะบ่นให้เราฟัง “เนี่ย ขี้เกียจ เอาแต่เล่นเกม คบแต่เพื่อนไม่ดี บลาบลาบลา”
เอมยิ้ม “แต่เขาเป็นเด็กมีน้ำใจนะคะ”
พ่อ/แม่ (สีหน้าเปลี่ยน) “อ่า ใช่ จริง ๆ แล้ว เขาก็เป็นคนนิสัยใช้ได้นะ”
เขียนไปนี่ยิ้มแก้มปริค่ะ ขำผู้ปกครอง ฮะ ๆ ฮะ ๆ ฮะ ๆ 

 

ลูกศิษย์บางคนมาบ่น “เบื่อแม่อะ อาจารย์”
เอมยิ้ม “แต่เชื่อไหมว่า ถ้ามีปัญหา แม่ คือคนแรกที่คุณจะคิดถึงนะ”
ลูกศิษย์อึ้งไปนิดนึง “อือ ก็จริง”

 

 

ในยามสนุกสุขเต็มที่กับชีวิต เราไม่ค่อยคิดถึงคนเดิม ๆ ที่บ้านกันหรอกค่ะ
(เป็นกันแทบทุกคน เนอะ แหะ ๆ -“-)

 


เรามีเวลาในการไปดูหนัง ไปเที่ยว เพื่อความสุขของตัวเอง
แต่มักไม่ค่อยมีเวลาให้กับคนที่รักเราเสมอ


เราร้องไห้ฟูมฟายให้กับคู่รักที่ร้างลากันไป
แต่ลืมไปว่าความเศร้าโศกของเรานำทุกข์มาสู่คนที่รักเรามากมาย


เราทำอะไรโดยมีเหตุผลว่า มีความสุขที่จะทำ
โดยไม่ได้ห่วงใยหัวใจของคนที่รักเรา ว่าเขาจะเจ็บปวดแค่ไหน


เราบอกว่า พ่อ/แม่/ใครสักคน ไม่เข้าใจเรา
แต่ก็ลืมไปว่าเราเองก็ไม่พยายามเข้าใจเขาเหมือนกัน

 

 

ความรักจากคนอื่นนี่ได้มายากนะคะ
แต่คงมีหลายครั้ง  ที่เราไม่ได้เคารพในสิ่งที่ได้รับมาสักเท่าไหร่
แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่ทุกข์ ท้อ ทรมาน
มองไปรอบตัวพบแต่ความว่างเปล่าและความมืดมน
เราจะเริ่มมองหาอ้อมกอด/น้ำเสียง/แววตา แห่งความปรารถนาดี
ที่รู้ว่ามันจะไม่มีวันเปลี่ยนไปไม่ว่าเวลาจะผ่านนานแค่ไหน

 



...หลายหัวใจก็จะเดินทางกลับบ้าน
กลับไปสู่ความอบอุ่นของพ่อแม่
ที่แม้สังขารจะร่วงโรยไปตามวัย
แต่หัวใจรักลูกไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย

 


มีบ้างไหมคะ ในชีวิตนี้...
ที่มีใครคนหนึ่งที่เราอาจลืมไปในบางเวลา
แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่เรากลับไปหา
ที่เดิมตรงนั้น...คนคนนี้จะรอเรา รักเราอยู่เสมอ

 

 

ณ วันหนึ่งข้างหน้า... 
เราทุกคนก็จะเป็น "ต้นไม้ในบ้านหลังเก่า" 
เหมือนกันกับพ่อแม่ของเรานั่นเอง
ชีวิตก็เป็นเช่นนี้เองนะคะ. . .


 

 

 

ต้นไม้ในบ้านหลังเก่า


ขับร้อง    ฉัตรชัย ดุริยประณีต
คำร้อง    ประภาส  ชลศรานนท์
ทำนองและเรียบเรียง  เฉลิมพล โชพุทธา 


รู้ไหมมีใครคนหนึ่งยืนอยู่หลังเธอ
ครั้งเมื่อเธอยังเด็กเล็กอยู่
เธอคืบคลาน  ก้าวเดิน หกล้มคอยเฝ้าดู 
อุ้มชูเมื่อเธอมีน้ำตา


รู้ไหมนาทีใดๆ ในชีวิตเธอ 
ฉันยังเป็นเช่นเดิมทุกอย่าง
หากเธอท้อก้าวถอยกลับมา อยากซบหน้า 
อกฉันยังพร้อมโอบอุ้มใจ


ยังมีต้นไม้ในบ้านหลังเก่าร่มเงาด้วยกิ่งใบ
คอยบังแสงดวงตะวันร้อน
หากเธอเหนื่อยล้าก็พักก่อน  หนุนนอนบนตักฉัน
ไม่นานเท่าไรก็หายดี


ถึงแม้บางกาลเวลา พาเธอหลงทาง 
หลงเดินตามความงามของแสงไฟ
ไม่เป็นไร คนเรา ก็มีผิดพลั้งได้
ปลอบใจเธอด้วยรักและหวังดี


จะปลอบใจด้วยรักที่พ่อมี


 

 


 

     Share

<< ของสวรรค์เสวยรมย์ (ภาค ๒)คิดถึงย่า (๙) >>

Posted on Tue 10 Jul 2007 22:26

 

 
  
 






ก่อนเลือนลับ...ลาหาย...ในสายลม
แสงดาวส่องทาง
รสชาติชีวิต...นิสิตปีหนึ่ง (๑)
ฝากไว้เตือนใจตน (๓)
ฝากไว้เตือนใจตน (๒)
ฝากไว้เตือนใจตน (๑)
ทานตะวัน
Can you feel the love tonight.
Forget me not.
Colors of The wind.
เสียงคลื่นเห่คือเสียงปลอบ...มอบแด่เธอ
Lost in space.
คิดถึงย่า (๙)
ต้นไม้ในบ้านหลังเก่า
ของสวรรค์เสวยรมย์ (ภาค ๒)
ของสวรรค์เสวยรมย์
เรื่องเล่าเมื่อเรายังเด็ก (๑.๑.๑)
เรื่องเล่าเมื่อเรายังเด็ก (๑.๑)
= = = ปัดฝุ่นไดอารี่ = = =
= = = การเดินทางของปากกาด้ามหนึ่ง = = =
Have I told you lately.
เอมกลับมาแล้ว ^.^v
คิดถึงย่า (๘)
เขียนถึงความรัก
สอนตัวเอง
"Wishing Well Project"
เรื่อยเรื่อยมาเรียงเรียง
คิดถึงย่า ( ๗ )
คิดถึงย่า ( ๖ )
แถลงกวน
คนเลี้ยงช้าง : ช้าง (ก็) เลี้ยงคน
ดอกไม้น้อย
คิดถึงย่า ( ๕ )



Comments

เข้าใจแล้วครับ
ซึ้งมากเลย
เพลงเพราะความหมายดี
เราม่ายเคยได้ยินเลย
ชอบครับขอให้เขียนเยอะนะครับ
jack   
Thu 21 Jun 2007 12:40 [1]




Post Comment






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn