เรื่องเล่าเมื่อเรายังเด็ก (๑.๑.๑)

สวัสดีค่ะ มิตรรักชาวไดฯ ^^

 

ขอเขียนตอบคอมเม้นท์ของไดหน้าที่แล้วนะคะ

 

พี่แอ๊ปเปิ้ล

แกงหอยแบบไม่ใส่อะไรเลยนอกจากหอย เอมก็ชอบนะพี่
แต่ใส่ชะอมก็อร่อยดี จริง ๆ คือชอบชะอม บางคนว่าเหม็น เอมว่าอร่อย ^^
ที่บ้านเอม แกงหอยนี่มีทั้งหอยขมและหอยจุ๊บแจงค่ะ
ดูดกันสนุกไปเลย บางครั้งกะทิกระเซ็นและกระเด็น -''-

 

พี่นล

ดอกโสนที่สระน้ำข้างตึกคณะวิทยาศาสตร์นี่ไม่ได้เก็บค่ะ ได้แค่ยืนน้ำลายไหล
คติพจน์วันนี้

"อายครูไม่รู้วิชา อายเด็กวิดยาอดกินดอกโสน"

 


คุณมุก

วิธีการกินดอกโสน ที่ผ่านมาในชีวิตก่อนมาอยู่ในเมืองกรุง
เอมกินดิบ ๆ คลุกข้าวกับน้ำพริกกะปิ โรยกุ้งแห้งค่ะ
โอววว เขียนไปน้ำลายไหลไป ทำไงดี -''-

 

 

เล่าต่อ ๆ (ออกนอกเรื่องน้ำท่วม แต่อยากเล่า แหะ )

อาหารโปรดสมัยเด็กคือ "กะปิ"
จนผู้ใหญ่ที่บ้านแซวบ่อย ๆ
ว่าเอมไปบ้านไหนก็รู้ที่ตั้งของกระปุกใส่กะปิของบ้านนั้น
ในหมู่บ้านเรา โดยมากก็เป็นญาติ ๆ กันทั้งนั้นค่ะ
เอมเป็นหลานเดี่ยว คือเกิดมาในช่วงนั้นคนเดียว
ในหมู่บ้านไม่มีเด็กที่เกิดในเวลาใกล้เคียงกันสักเท่าไหร่
วงศาคณาญาติว่างเว้นจากการมีเด็กเล็ก ๆ มานาน
ก็เลยค่อนข้างจะเอ็นดู แต่ไม่ได้ตามใจหรอกนะคะ
ถ้าดื้อก็อาจจะโดนตีด้วยก้านมะยม...

 


ไม่รู้ใครเคยโดนตีด้วยก้านมะยมไหมนะคะ
แบบว่ามันเจ็บ ๆ คัน ๆ ทรมานไม่ใช่น้อยเลยสำหรับเด็กน่ะ -''-

 



ที่หน้าบ้านย่ามีต้นมะยม ปลูกตามตำราการปลูกไม้ในบ้าน
โบราณว่าคนจะได้นิยมชมชอบ
(แต่เอมไม่ชอบ เพราะก้านมะยมเป็นอาวุธใช้ฟาดก้นเด็กดื้อ)
หลังบ้านมีต้นขนุนขนาดใหญ่ยักษ์ ออกลูกให้กินตลอดปี
มากบ้างน้อยบางขึ้นอยู่กับฤดูกาล ^^
โบราณว่าปลูกขนุนจะได้มีคนอุดหนุน
ลูกขนุนอ่อน ๆ เอามาฝานจิ้มน้ำพริกกะปิก็อร่อย

 



กลับมาเล่าเรื่องกะปิกันต่อไปค่ะ
อย่างที่บอกว่าญาติ ๆ ค่อนข้างเอ็นดูเอม
เวลาไปบ้านไหน ๆ ป้า ๆ ก็เลยชวนกินข้าว
อาหารที่เอมกินได้ตลอดไม่เลือกกินเลย คือกะปิ
บางบ้านคุ้นเคยกันมาก ๆ เข้า พอไปบ้านเขาก็ขอกินข้าวกับกะปิซะเลย
เดินไปอุ้มกระปุกออกมาให้เองเลย  (ตะกละเนอะ)
ตอนนั้นอายุราว ๆ ๔-๕ ขวบ เลยกล้าทำ
ตอนนี้ถึงอยากทำก็ไม่กล้าทำ -''-

 

 


...เล่าเรื่องน้ำท่วมไว้เมื่อตอนที่แล้วยังไม่จบ วันต่อ ๆ ไปจะมาเล่าต่อค่ะ
ไปละ...

ฟิ้วววววววววววววววว

 

 

 

 

 

     Share

<< เรื่องเล่าเมื่อเรายังเด็ก (๑.๑)ของสวรรค์เสวยรมย์ >>

Posted on Sun 17 Jun 2007 18:17

 

 
  
 






ก่อนเลือนลับ...ลาหาย...ในสายลม
แสงดาวส่องทาง
รสชาติชีวิต...นิสิตปีหนึ่ง (๑)
ฝากไว้เตือนใจตน (๓)
ฝากไว้เตือนใจตน (๒)
ฝากไว้เตือนใจตน (๑)
ทานตะวัน
Can you feel the love tonight.
Forget me not.
Colors of The wind.
เสียงคลื่นเห่คือเสียงปลอบ...มอบแด่เธอ
Lost in space.
คิดถึงย่า (๙)
ต้นไม้ในบ้านหลังเก่า
ของสวรรค์เสวยรมย์ (ภาค ๒)
ของสวรรค์เสวยรมย์
เรื่องเล่าเมื่อเรายังเด็ก (๑.๑.๑)
เรื่องเล่าเมื่อเรายังเด็ก (๑.๑)
= = = ปัดฝุ่นไดอารี่ = = =
= = = การเดินทางของปากกาด้ามหนึ่ง = = =
Have I told you lately.
เอมกลับมาแล้ว ^.^v
คิดถึงย่า (๘)
เขียนถึงความรัก
สอนตัวเอง
"Wishing Well Project"
เรื่อยเรื่อยมาเรียงเรียง
คิดถึงย่า ( ๗ )
คิดถึงย่า ( ๖ )
แถลงกวน
คนเลี้ยงช้าง : ช้าง (ก็) เลี้ยงคน
ดอกไม้น้อย
คิดถึงย่า ( ๕ )
Blog Tag = บ๊อกแถก ?
คิดถึงย่า ( ๔ )
คิดถึงย่า ( ๓ )



Comments

กะปิต้องจิ้มกับมะม่วงเปรี้ยวๆ
ซี๊ดดด~!!!
นึกแล้วน้ำลายไหล อยากกินอ่ะ
Mixxerlover   
Sun 17 Jun 2007 20:04 [1]




Post Comment






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn