เรื่อยเรื่อยมาเรียงเรียง

 

สวัสดีค่ะ

 


ไม่ได้เขียนเล่าเรื่องราวชีวิตตัวเองมาสักพัก
เลยเขียนสักหน่อยในวันนี้  ^^
แต่เขียนแบบไร้ทิศทางนะคะ ไม่ได้กำหนดประเด็นไว้ก่อน
ปล่อยให้ใจและมือมันพาไป  ฮิ้ว!


 


ชีวิตยังปกติดีค่ะ ซี่งเอมก็รักในความปกติแบบนี้
เรียกว่าเป็นช่วงคลื่นลมในจิตใจสงบ
เลยส่งผลให้ทานท้าต่อพายุที่พัดพาภายนอกได้
เอมว่าภายในนี่สำคัญนะคะ
และภายในนี่แหละที่กำหนดภายนอก

 



มีโอกาสรู้จักคนใหม่ ๆ หลายคน
ในต่างสถานภาพกัน ทั้งลูกศิษย์ เพื่อน พี่ น้อง ฯลฯ
ได้สนทนาแลกเปลี่ยนความคิด  เพื่อเปิดมุมมองใหม่ ๆ ให้ชีวิต
ตรงนี้นับเป็นความโชคดีของตัวเองค่ะ


 


กิจกรรมหลัก ๆ ตอนนี้คือทำงาน
แต่ปรับแนวคิด ไม่แยกว่าเวลานี้คือทำงาน เล่น หรือพักผ่อน
แต่เรียกมันรวมกัน ว่าเวลาทั้งหมดคือชีวิต
และยังอ่านและเขียนหนังสืออย่างสม่ำเสมอ
ทั้งเพื่ออาชีพและเขียนเพื่อตอบสนองความรู้สึกตัวเอง

 


การเขียนนี่เป็นเพื่อนแท้ของเอมค่ะ เคารพเขาในฐานะนั้นจริง ๆ
ในเวลาที่เศร้า เหงา สุข ทุกข์ ฯลฯ ก็ถ่ายทอดสิ่งที่รู้สึกนึกคิดลงไป
บางครั้งเมื่อย้อนกลับมาอ่านก็ขำตัวเองในเวลานั้น
กระไรหนอเป็นไปได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือเรา
และบางครั้งมันก็บันทึกเวลาดี ๆ ในชีวิตเอาไว้
โดยเฉพาะในยุครุ่งเรือง (ปัจจุบันคือยุคมืด ฮ่า ๆ)


 

ความทรงจำนี้มีทั้งที่สร้างสุขและทุกข์
แต่เอมก็เคารพทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามา
เพราะไม่ว่า
จะดีหรือเลว มันก็ได้เป็นส่วนหนึ่งชีวิตไปแล้ว
เปลี่ยนแปลง/แก้ไขไม่ได้
เรียกร้องเวลานั้น ๆ กลับคืนมาไม่ได้แล้วเช่นกัน
เลยเลือกที่จะจดจำแต่สิ่งดี ๆ และเรียนรู้จากสิ่งที่เลวร้าย
เพื่อใช้ประสบการณ์นั้นให้คุ้มค่า



 

ขอนำคำสอนอันล้ำค่าของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต 
มาให้เพื่อน ๆ ได้อ่าน


 

เรื่อยเรื่อยมาเรียงเรียง


 

สิ่งที่ล่วงไปแล้ว ไม่ควรทำความผูกพัน
เพราะเป็นสิ่งที่ล่วงไปแล้วอย่างแท้จริง
แม้กระทำความผูกพันและหมายมั่น
ให้สิ่งนั้นกลับมาเป็นปัจจุบัน  ก็เป็นไปไม่ได้



ผู้ทำความสำคัญมั่นหมายนั้นเป็นทุกข์แต่ผู้เดียว
โดยความไม่สมหวังตลอดไป
อนาคตที่ยังมาไม่ถึงนั้น
เป็นสิ่งไม่ควรไปยึดเหนี่ยวเกี่ยวข้องเช่นกัน



อดีตปล่อยไว้ตามอดีต
อนาคตปล่อยไว้ตามกาลของมัน



ปัจจุบันเท่านั้นจะสำเร็จประโยชน์ได้
เพราะอยู่ในฐานะที่ควรทำได้ ไม่สุดวิสัย




เรื่อยเรื่อยมาเรียงเรียง

 

สาธุ /|\

 

 

     Share

<< คิดถึงย่า ( ๗ )"Wishing Well Project" >>

Posted on Wed 31 Jan 2007 9:19

 

 
  
 






Can you feel the love tonight.
Forget me not.
Colors of The wind.
เสียงคลื่นเห่คือเสียงปลอบ...มอบแด่เธอ
Lost in space.
คิดถึงย่า (๙)
ต้นไม้ในบ้านหลังเก่า
ของสวรรค์เสวยรมย์ (ภาค ๒)
ของสวรรค์เสวยรมย์
เรื่องเล่าเมื่อเรายังเด็ก (๑.๑.๑)
เรื่องเล่าเมื่อเรายังเด็ก (๑.๑)
= = = ปัดฝุ่นไดอารี่ = = =
= = = การเดินทางของปากกาด้ามหนึ่ง = = =
Have I told you lately.
เอมกลับมาแล้ว ^.^v
คิดถึงย่า (๘)
เขียนถึงความรัก
สอนตัวเอง
"Wishing Well Project"
เรื่อยเรื่อยมาเรียงเรียง
คิดถึงย่า ( ๗ )
คิดถึงย่า ( ๖ )
แถลงกวน
คนเลี้ยงช้าง : ช้าง (ก็) เลี้ยงคน
ดอกไม้น้อย
คิดถึงย่า ( ๕ )
Blog Tag = บ๊อกแถก ?
คิดถึงย่า ( ๔ )
คิดถึงย่า ( ๓ )
คิดถึงย่า ( ๒ )
คิดถึงย่า ( ๑ )
รายการกลับเนื้อกลับตัว ปี ๒๕๕๐
๓๑ ธันวาคม
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๔)
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๓)
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๒)
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๑)
วจีกรรมในโลกไซเบอร์
รักนี้ที่ยิ่งใหญ่



Comments




Post Comment






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn