คิดถึงย่า ( ๖ )

 

 

สวัสดีค่ะ

 



หายไปพักหนึ่ง  กลับมาเขียนเรื่อง "คิดถึงย่า" ต่อไป
มีใครคิดถึงเอมบ้างไหมหนอ....
ในตอนที่ ๖ นี้  จะเล่าเรื่องการจับจิ้งหรีดและด้วงค่ะ


 

ถาม  : จับจิ้งหรีด/ด้วงมาทำไม
ตอบ  : จับมากิน!
 


 

 

" คิดถึงย่า " ตอนที่ ๑ http://aims.diaryclub.com/?date=20070103 
" คิดถึงย่า " ตอนที่ ๒
http://aims.diaryclub.com/?date=20070104
" คิดถึงย่า " ตอนที่ ๓ http://aims.diaryclub.com/?date=20070105
" คิดถึงย่า " ตอนที่ ๔ http://aims.diaryclub.com/?date=20070108
" คิดถึงย่า " ตอนที่ ๕ http://aims.diaryclub.com/?date=20070111

 


 

เริ่มที่จิ้งหรีดก่อนละกัน
เอมไม่ได้ไปมีส่วนร่วมกับเขาหรอกนะคะ
แต่ทราบวิธีการเพราะได้ยิบคนจับสาธยาย
เริ่มจาก
ใช้ยาฉุนผสมน้ำแล้วคั้นเอาแต่น้ำ
ยาฉุนคือยาเส้นที่ใช้มวนบุหรี่  บางครั้งเห็นย่าเอามาถู ๆ ปาก
ไม่รู้เหมือนกันว่ามีประโยชน์อะไรต่อสุขภาพกายและใจไหม
เมื่อได้น้ำยาฉุนแล้ว  ขบวนการคนใจหินก็ออกลาดตระเวนหารูจิ้งหรีด
เมื่อพบก็จัดการหยอดน้ำยาฉุนลงไปในรู  เทลงไปมากๆ
เพื่อทำให้น้ำท่วม จิ้งหรีดมีกรรมตัวนั้นก็จะเมายา งัวเงีย
แถมยังต้องหนีน้ำขึ้นมาที่ปากรู  ออกมาให้จับ
เลยได้ย้ายที่อยู่ไปอยู่ในข้องสมใจนักล่า

 

 

เมื่อได้ปริมาณมากพอแล้ว...
ก็ถึงเวลาสำเร็จโทษ...ไม่ใช่ทุบด้วยท่อนจันท์นะ  แหะ ๆ
แต่จะตั้งกระทะให้ร้อนได้ที่แล้วจับจิ้งหรีดชะตาขาดลงไป "คั่ว"
โรยเกลือบาง ๆ เพื่อเพิ่มรสชาติ หอม หวาน มัน เค็ม  อร๊อย อร่อย (มั้ง)
ที่ไม่รู้รสชาติในตอนนั้น  เพราะก็ไม่เคยร่วมขบวนการบริโภค
ตอนนี้หลังจากเคยทดลองกินไป ๓-๔ ตัวเมื่อปีที่แล้ว
ก็บอกได้เลยว่าเฉย ๆ ไม่เห็นจะเลิศวิริศมาหราตรงไหน

 


 

เล่าเรื่องด้วงบ้าง  ด้วงที่ว่านี่คือหนอนนะคะ
มันอาศัยอยู่ใต้ดิน  เป็นระยะตัวอ่อนก่อนจะพัฒนาไปเป็นดักแด้
และตัวเต็มวัยคือด้วงปีกแข็งที่บินใด้
เจ้าหนอนพวกนี้อาศัยอยู่ในต้นมะพร้าวและใต้ดินบริเวณราก
มันกัดกินจนแกนกลางของต้นมะพร้าวนั้นกลายเป็นผุยผง
เห็นตัวนิด ๆ แต่โหดไม่ใช่เล่น  -''-

 



สำหรับเจ้าของต้นมะพร้าว...การมีด้วงมาอาศัยคือความเศร้า
เพราะเท่ากับว่าเสียเวลาปลูกต้นไม้มาให้หนอนแทะ
แต่สำหรับนักบริโภคด้วง....ถือเป็นวาระอันน่ายินดี
เพราะจะได้เปิบพิสดารกันอีกแล้ว
บางรายมีความพยายามสูงมาก 
ถึงขนาดขี่มอเตอร์ไซค์ลาดตระเวนไปตามต้นมะพร้าว
เอาหูแนบกับลำต้น  เงี่ยฟังว่าได้ยินเสียงแทะไส้ในของต้นไม้นี้หรือไม่
ถ้ามี  ก็จะแจ้นไปแจ้งกับเจ้าของ 
ขออนุญาตโค่นต้นมันทิ้งซะและจับด้วงมากิน

 

 

ต้นมะพร้าวที่หน้าบ้านเอมก็เคยมีด้วง...
มันมาแอบวางไข่และอาศัยอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ
จนกระทั่งวันหนึ่ง  มีนักเลงสุราหูดีมาแจ้งข่าว
บรรดาคณาญาติเลยจัดการโค่นต้นมะพร้าว
พอขุดรากลงไปเท่านั้นละ อื้อหือ
หนอนตัวอ้วนสีขาวเหมือนน้ำกะทิ ตัวขนาดนิ้วหัวแม่มือ  ไต่ยั๊วเยี้ย
พวกผู้ใหญ่ช่วยกันจับใส่กระป๋องบ้าง กะละมังบ้าง ดูท่าทางสนุกสนาน
ด้วงตัวแก่ที่มีปีกคงตกใจ  บินหนีกันว่อนเลย  กึ๋ย!

 




พอจับด้วงได้แล้ว ก็ตามสูตรเดิม  ตั้งกระทะคั่ว
จากนั้นโรยเกลือ  รับประทานสำราญอุรา
อันนี้เรียกว่าตำรับชาวบ้าน
ส่วนตำรับชาววังนั้นเคยอ่านหนังสือพบว่าพิสดารกว่ามาก
คือ เขาจะเอาด้วงไปเลี้ยงในน้ำกะทิ ให้มันดื่มกินเสียจนอ้วนตุ๊บ
แล้วจึงตั้งน้ำมันให้ร้อน ๆ  จับด้วงที่ขุนไว้จนอ้วนพีลงไป
กลายเป็นด้วงทอดกรอบ หอมหวานมัน สุดๆ
(ที่เล่ามาเนี่ย  ไม่เคยกินหรอกนะคะ)

 



เมื่อก่อนเอมไม่เคยคิดสงสารจิ้งหรีดและด้วงเลย
แต่ตอนนี้ละสงสารสุด ๆ  T_T ทำกรรมอะไรไว้หนอ
ส่วนคนจับมันมากินก็ผิดศีลข้อปาณาติบาต คือ ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต
บรรดาคณะล่าจิ้งหรีดและด้วงจะได้รับผลของกรรมบ้างไหมนะ (ชักห่วง)

 

 


วันนี้เล่าแต่เรื่องจิ้งหรีดกับด้วง
ไม่ค่อยมีบทบาทของย่าเท่าไหร่  แต่ตอนต่อไปมีแหง ๆ  

แล้วพบกันค่ะ ^^

 

 

 

     Share

<< แถลงกวนคิดถึงย่า ( ๗ ) >>

Posted on Thu 25 Jan 2007 9:20

 

 
  
 






Colors of The wind.
เสียงคลื่นเห่คือเสียงปลอบ...มอบแด่เธอ
Lost in space.
คิดถึงย่า (๙)
ต้นไม้ในบ้านหลังเก่า
ของสวรรค์เสวยรมย์ (ภาค ๒)
ของสวรรค์เสวยรมย์
เรื่องเล่าเมื่อเรายังเด็ก (๑.๑.๑)
เรื่องเล่าเมื่อเรายังเด็ก (๑.๑)
= = = ปัดฝุ่นไดอารี่ = = =
= = = การเดินทางของปากกาด้ามหนึ่ง = = =
Have I told you lately.
เอมกลับมาแล้ว ^.^v
คิดถึงย่า (๘)
เขียนถึงความรัก
สอนตัวเอง
"Wishing Well Project"
เรื่อยเรื่อยมาเรียงเรียง
คิดถึงย่า ( ๗ )
คิดถึงย่า ( ๖ )
แถลงกวน
คนเลี้ยงช้าง : ช้าง (ก็) เลี้ยงคน
ดอกไม้น้อย
คิดถึงย่า ( ๕ )
Blog Tag = บ๊อกแถก ?
คิดถึงย่า ( ๔ )
คิดถึงย่า ( ๓ )
คิดถึงย่า ( ๒ )
คิดถึงย่า ( ๑ )
รายการกลับเนื้อกลับตัว ปี ๒๕๕๐
๓๑ ธันวาคม
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๔)
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๓)
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๒)
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๑)
วจีกรรมในโลกไซเบอร์
รักนี้ที่ยิ่งใหญ่
อ่านไว้เตือนใจตน
รับให้เป็น



Comments

น่าสงสาร.....
{me@s   
Sun 28 Jan 2007 0:43 [2]

แฮะๆ ขอโทษทีกด สองที แฮะๆ ลบๆหน่อยน๊อ
v
v
v
หน่อย   
Thu 25 Jan 2007 12:37 [1]




Post Comment






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn