คิดถึงย่า ( ๕ )

 

สวัสดีค่ะ

 


หลังจากที่ได้แถก (Tag)  และเขียนไปเรียบร้อย
ก็กลับมาคิดถึงย่ากันต่อไป 
จะมีใครรออ่านไหมหนอ...

 


เรื่อง " คิดถึงย่า " ในตอนที่ ๑-๔ ที่เขียนไว้ในหน้าที่ผ่านมา
เป็นตอนที่เอมเขียนเอาไว้แล้ว  แต่เอามาปรับปรุงใหม่
ซึ่งก็มีที่เขียนเพิ่ม  ใส่รายละเอียดเติมลงไปเยอะค่ะ 

 


อ่านที่ตัวเองเขียนถึงย่าแล้วสนุกดี 
เมื่อระลึกถึงอดีตที่สวยงาม 
ก็ทำให้เกิดรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้าเสมอ
แม้ไม่สามารถนำกลับคืนมาได้
แต่มันก็ยังมีชีวิตอยู่ในหัวใจอยู่อย่างนั้น
คิดถึงคราวไหนก็อุ่นที่หัวใจจริงๆ

 

 

" คิดถึงย่า " ตอนที่ ๑ http://aims.diaryclub.com/?date=20070103 
" คิดถึงย่า " ตอนที่ ๒
http://aims.diaryclub.com/?date=20070104
" คิดถึงย่า " ตอนที่ ๓ http://aims.diaryclub.com/?date=20070105
" คิดถึงย่า " ตอนที่ ๔ http://aims.diaryclub.com/?date=20070108

 

 

เนื้อหาจากนี้ไป  เป็นตอนใหม่ที่เขียนเพื่อลงในไดฯนี้ค่ะ
ซึ่งวันนี้จะเล่าแบบสัพเพเหระ  เกี่ยวกับเรื่องกินก่อนละกัน 
เพราะเป็นเรื่องใหญ่  (หรือใครจะเถียง)  อิอิ


 


ย่าทำกับข้าวอร่อยมากค่ะ  โดยเฉพาะกับข้าวงานศพ
แต่ละงานจะมีรายการกับข้าวขาประจำค่ะ
งานศพ งานบวช งานแต่งงาน ฯลฯ รายการอาหารก็แตกต่างกันไป
ย่าเป็นแม่ครัวใหญ่  เวลาใครมีงานก็จะมาบอกให้ไปช่วย
อาหารที่ชอบกินมากถ้าย่าทำ คือ ต้มถั่วลิสงใส่หมู 
เป็นอาหารงานศพแต่ต้องเอาใส่ถุงกลับมากินที่บ้าน
เพราะตอนเด็กๆ เอมกินข้าวที่งานศพไม่ได้เลย
รู้สึกเหมือนกินศพค่ะ  จะอ้วก  ทนกินก็ทนไม่ไหว
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมคิดแบบนั้น -''-

 

 

งานศพของชาวชนบทไม่เหมือนที่กรุงเทพฯ
ไปงานศพในวัดที่กรุงเทพแล้วรู้สึกง่ายดีจัง
สวดแป๊บเดียว จบปุ๊บ ปิดศาลา กลับบ้านได้เลย
แต่งานศพของคนแถวบ้านเอมนี่ต้องใช้เวลาค่ะ
คล้ายจะเป็นงานสังสรรค์ไปซะด้วย <--- อันนี้ที่กทม.ก็เป็น
(และมีการเล่นการพนัน แต่เราจะไม่พูดในข้อนี้กัน
เพราะมันเป็นเรื่องอกุศลและนอกประเด็น แฮ่!)

 

 

คนที่ได้รับการถ่ายทอดวิทยายุทธการทำอาหารมาจากย่าคือป้า
แต่ตอนนี้ป้าก็ไม่ค่อยจะทำแล้ว  ซื้อเขากินง่ายกว่า 
วัฒนธรรมอาหารถุงนี่ระบาดทั่วราชอาณาจักรไทย
คิดแล้วก็เศร้านิดหน่อย  ที่ปัจจุบันบางครัวเรือนไม่ทำกับข้าวแล้ว
เอมว่าในแต่ละขั้นตอนมันมีความงามของมันอยู่นะ
เช่น  กว่าจะได้กะทิเนี่ย  มันมีขั้นตอนสารพัด
กว่าจะไปถึงขั้นตอนการขูด  การคั้น
บางทีทำแกงกะทิ  บางทีทำขนม  บางทีนึ่งข้าวเหนียวมูน
" มะพร้าวบ้านเรามีจะไปซื้อกะทิสำเร็จรูปทำไม "
ตามความเชื่อของบ้านเราคือของที่ทำเองอร่อยที่สุด

 

 

เริ่มจากสอยมะพร้าวลงมาจากต้น
จากนั้นก็ปอกเปลือกมัน  ใช้ขวานนะคะ
จนเหลือแต่ลูกข้างในที่มีกะลาหุ้มไว้
ก็เอาขวานต่อย  เพื่อเตรียมขูดด้วยกระต่าย
ในลูกมะพร้าวมีน้ำมะพร้าว  และมีจาว...
จาวนั้นเอมคิดว่าเป็นส่วนอาหารของต้นอ่อนค่ะ
เพราะถ้าจำไม่ผิดจะมีเฉพาะในลูกมะพร้าวที่งอกแล้วเท่านั้น
คือลูกมะพร้าวนี่ถ้าเราไปวางไว้ในที่ชื้นๆ นานพอสมควร
จะงอกต้นอ่อนออกมาค่ะ  บอกให้รู้ว่ามีจาว  อิอิ

 

 

จาวมะพร้าวเป็นอาหารพิเศษในความรู้สึก
เวลาที่ผู้ใหญ่ปอกมะพร้าว เด็กเล็กๆจะได้กินจาว
มันไม่อร่อยหรอกค่ะ หวานนิดๆเท่านั้น บางอันก็แข็งและจืดชืดมาก
แต่การได้กินจาว  ทำให้รู้สึกว่าเราเป็นคนพิเศษ
เพราะในมะพร้าว ๑ ผล มีจาวอันเดียว หรือบางทีไม่มีเลย
ตอนเป็นหลานคนเดียว  จาวก็ตกเป็นของเอมเสมอ
พอโตขึ้นกลายเป็นของเด็กคนอื่นไปแล้ว  เศร้านิดๆ
สรุปว่า จาวมะพร้าวมีความสัมพันธ์กับความรู้สึกว่าเป็นที่รัก ^^

 

 

กลับมาที่เรื่องขูดมะพร้าวด้วยกระต่าย
เขียนมาถึงตอนนี้คิดถึงหนังเรื่องแม่เบี้ย
เพราะมีฉากขูดมะพร้าวของนางเอกสาว  เหอๆ
ถ้าทำจริงๆ คงโพสท่าไม่ได้สวยขนาดนั้น
เพราะบางทีต้องใช้กะทิเยอะ ขูดหลายลูก  หมดแรง แฮ่กๆ

 

 

พอขูดแล้วก็ไม่ได้จบแค่นั้น  ต้องเอามาคั้นอีก
โดยใส่น้ำน้อยๆ ลงไปในภาชนะที่มีเนื้อมะพร้าวที่ขูดแล้ว
บีบแรงๆ หรือเบาๆ ตามอัธยาศัย  จนได้น้ำสีขาวข้น
กรองด้วยผ้าขาวบางเพื่อไม่ให้มีตะกอน
การคั้นครั้งแรกนั้นจะได้สิ่งที่เรียกว่า " หัวกะทิ "
ครั้งต่อมาความเข้มข้นของน้ำกะทิจะเบาบางลง
จะเรียกว่า " หางกะทิ " ก็ได้  (เขาก็เรียกกันแบบนี้แหละ)

 

 

เนื้อมะพร้าวที่คั้นกะทิแล้ว ยังมีประโยชน์
ถ้าจำไม่ผิดย่าเอาไปโรยไว้รอบต้นมะกรูด เพื่อป้องกันหนอน
ไอ้หนอนมะกรูดนี่มันดุมากเลยนะคะ  ทั้งๆ ที่ตัวนิดเดียวเอง
กินจนต้นมะกรูดล้มเป็นต้นๆเลย  เสียดาย
เขียนถึงต้นมะกรูดแต่จิตคิดไปถึงการจับด้วงที่ต้นมะพร้าวและการจับจิ้งหรีด
ซึ่งสนุกสนานมาก  ใครไม่เคยย่อมไม่รู้ -''-

 

 


แล้วจะมาเขียนต่อนะ…

 

     Share

<< Blog Tag = บ๊อกแถก ?ดอกไม้น้อย >>

Posted on Thu 11 Jan 2007 11:54

 

 
  
 






ต้นไม้ในบ้านหลังเก่า
ของสวรรค์เสวยรมย์ (ภาค ๒)
ของสวรรค์เสวยรมย์
เรื่องเล่าเมื่อเรายังเด็ก (๑.๑.๑)
เรื่องเล่าเมื่อเรายังเด็ก (๑.๑)
= = = ปัดฝุ่นไดอารี่ = = =
= = = การเดินทางของปากกาด้ามหนึ่ง = = =
Have I told you lately.
เอมกลับมาแล้ว ^.^v
คิดถึงย่า (๘)
เขียนถึงความรัก
สอนตัวเอง
"Wishing Well Project"
เรื่อยเรื่อยมาเรียงเรียง
คิดถึงย่า ( ๗ )
คิดถึงย่า ( ๖ )
แถลงกวน
คนเลี้ยงช้าง : ช้าง (ก็) เลี้ยงคน
ดอกไม้น้อย
คิดถึงย่า ( ๕ )
Blog Tag = บ๊อกแถก ?
คิดถึงย่า ( ๔ )
คิดถึงย่า ( ๓ )
คิดถึงย่า ( ๒ )
คิดถึงย่า ( ๑ )
รายการกลับเนื้อกลับตัว ปี ๒๕๕๐
๓๑ ธันวาคม
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๔)
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๓)
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๒)
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๑)
วจีกรรมในโลกไซเบอร์
รักนี้ที่ยิ่งใหญ่
อ่านไว้เตือนใจตน
รับให้เป็น
เขียนกลอนแล้วจ้า
ชั่วนิรันดร์บางทีก็แสนสั้น
ทุกข์เพราะคิดผิด
นิทานเรื่องลาแก่



Comments

อุ๊ย เจิม อิอิ
[bb@tiktook} tik   
Thu 11 Jan 2007 10:01 [1]




Post Comment






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn