ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๒)

 

สวัสดีค่ะ

 


ไดอารี่ในช่วงนี้ ขออัญเชิญบทพระนิพนธ์เรื่อง "ชีวิตนี้มีค่านัก"
ซึ่งรู้จักดีกันในชื่อของ "ชีวิตนี้น้อยนัก" มาลงให้ได้อ่านกันจนจบ
เป็นพระนิพนธ์ในสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก


 

เนื่องจากเนื้อหามีความยาวพอสมควร
จึงจะทยอยลงทุกวัน  จนจบเล่ม
เริ่มตั้งแต่วันที่ ๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๔๙


 


ความดีใดที่ได้รับจากพระนิพนธ์นี้
ขอทุกท่านน้อมระลึกแด่องค์ผู้ทรงนิพนธ์
คือสมเด็จพระสังฆราชฯ พระองค์ปัจจุบัน


 

และขออนุโมทนากับพี่กอบที่ได้พิมพ์เอาไว้เป็นไมโครซอฟท์เวิร์ด
เอมได้แก้ไขตัวสะกดบ้างเล็กน้อยให้ถูกต้องที่สุดก่อนโพส

 

 

เนื้อหาต่อจากวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๔๙

 

 

" ทุกวันนี้มีตัวอย่างผู้ที่ถูกมือแห่งกรรมตามทันจับได้มากมาย
คนสวยคนงามถูกมือของกรรมร้ายทำให้กลายเป็นคนสิ้นสวยสิ้นงาม
ทนความรู้สึกของตน เห็นรูปลักษณ์ของตนด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส
คนบางคนแขนขาบริบูรณ์ถูกมือของกรรมร้าย
ทำให้กลายเป็นคนเหลือขาครึ่งเดียวบ้าง ข้างเดียวบ้าง
คนบางคนมีลูกรักดังดวงใจ ลูกออกจากบ้านไป ก็ไม่ได้กลับบ้านอีกเลย
มือของกรรมร้ายปลิดชีวิตของเขาแล้วอย่างโหดเหี้ยมอำมหิต
กลายเป็นศพคอขาดก็มี ไส้ทะลักก็มี 
คนบางคนนอนหลับอยู่ในบ้านเรือนของตนด้วยความรู้สึกปลอดภัยแท้ๆ
ก็กลับมีมือของกรรมร้ายเอื้อมเข้าไปห้ำหั่นถึงฟูกถึงหมอน
เสียเลือดเนื้อ และเสียชีวิต นี่คืออำนาจร้ายแรงแห่งกรรม


 


ดังที่สมเด็จพระพุฒาจารย์โตท่านตัดสินความระหว่างพระสององค์
ว่าองค์ที่ถูกทำร้ายเป็นผู้ที่ทำร้ายก่อน
ผู้ไม่เข้าใจเรื่องกรรมและการให้ผลของกรรม
ก็จะคิดว่าสมเด็จฯท่านไม่ยุติธรรม ตัดสินเข้าข้างคนผิด
แต่ผู้เข้าใจเรื่องกรรมและการให้ผลของกรรม
ย่อมจะเข้าใจคำตัดสินของสมเด็จฯ ท่าน
ไม่มีผู้ใดจะได้รับสิ่งที่ตนไม่ได้ทำไว้ด้วยตนเอง
ทำไว้ในอดีตมารับผลในปัจจุบันได้
ทำในปัจจุบันก็จะได้รับผลในอนาคตเช่นกัน
และอนาคตนั้นไม่หมายถึงต้องข้ามภพข้ามชาติเสมอไป
อนาคตในภพชาตินี้ก็ได้

 


ดังนั้นแม้เชื่อในเรื่องกรรมและการให้ผลของกรรมหรือไม่ก็ตาม
ก็มิสมควรเสี่ยงรับผลร้ายที่จะเกิดขึ้นแก่การทำความไม่ดี
ความไม่ดีหนักหนาเพียงไร ยิ่งให้ผลร้ายเพียงนั้น
ยิ่งไม่สมควรเสี่ยงอย่างยิ่งที่จะทำความไม่ดีหนักหนานั้น


 

อำนาจของกรรมชั่วร้ายนั้นสามารถทำให้ธรณีแยกออกสูบผู้ทำกรรมนั้นได้
พระเทวทัตเป็นตัวอย่างที่แสดงความน่ากลัวที่สุดของกรรม
ท่านคิดทำลายพระพุทธเจ้า แม้เพียงทำได้เล็กน้อยนัก
คือเพียงทำให้พระพุทธบาทห้อพระโลหิต
และสำนึกได้ในที่สุด พร้อมจะขอประทานโทษ
แต่ก็หนีมือแห่งกรรมร้ายแรงที่ทำไว้ไม่พ้น หนีไม่ทัน
พระเทวทัตถูกธรณีสูบทันทีที่เท้าสัมผัสพื้นธรณี
ขณะกำลังจะได้เข้าไปเห็นพระพักตร์สมเด็จพระบรมศาสดา
จึงไม่ทันได้กราบพระพุทธบาทขอประทานโทษทั้งปวง
น่าจะคิดถึงความทรมานทั้งกายและใจของพระเทวทัตเมื่อเสวยผลกรรมนั้น
น่าจะคิดให้จริงจังเพื่อให้เกิดความกลัวกรรมที่มีอำนาจยิ่งใหญ่นัก

 


การทำลายพระพุทธเจ้ากับการทำลายพระพุทธศาสนา
ย่อมจะเป็นกรรมหนักเสมอกัน
พึงสังวรระวังให้รอบคอบในเรื่องนี้ อย่าคิดอย่างประมาท
ว่าพระพุทธศาสนาไม่มีชีวิต ตายไม่มี บาดเจ็บไม่มี
จะทำอะไรกับพระพุทธศาสนาจึงไม่น่าจะเป็นบาปเป็นอกุศลกรรม
อย่าประมาทในเรื่องนี้
มิฉะนั้นเมื่อต้องได้เสวยผลแห่งการทำลายพระพุทธศาสนา
จะทุกข์ทรมานนัก ใครก็จักช่วยไม่ได้


 

การทำลายชีวิตสัตว์นั้น บาปหนักเบาต่างกัน
ทำลายชีวิตสัตว์ใหญ่บาปมากกว่าทำลายชีวิตสัตว์เล็ก
ทำลายชีวิตสัตว์อายุยืนบาปมากกว่าทำลายชีวิตสัตว์อายุสั้น
ทำลายชีวิตสัตว์ที่มีคุณบาปมากกว่าทำลายชีวิตสัตว์ทั่วไป
เป็นที่เข้าใจกันเช่นนี้ ซึ่งก็มีเหตุผลที่น่าจะเข้าใจเช่นนั้น
ฆ่าวัวควายกับฆ่ายุงฆ่ามดน่าจะมากน้อยกว่ากัน
ผลกรรมที่ผู้ฆ่าได้รับก็จะหนักเบากว่ากันเป็นอันมาก

 


มีเรื่องจริงที่เกิดขึ้น และผู้ประสบพบเห็นเล่าต่อๆ กันมาว่า
ผู้มีอาชีพฆ่าวัวฆ่าควายนั้น เมื่อใกล้จะตาย
ต้องทนทุกข์ทรมานดิ้นรนกระเสือกกระสน
และส่งเสียงร้องเหมือนเสียงวัวเสียงควายที่ถูกเชือดก่อนตาย
ส่วนผู้ที่ตบยุ่งหรือบี้มดไปบ้าง แม้จะเป็นบาปแน่นอนที่ทำลายชีวิตสัตว์
แต่ไม่ปรากฏผลของกรรมนี้ให้เห็นชัดให้รู้ชัด
เหตุผลก็อยู่ที่จิตสำนึกของผู้กระทำกรรมสองประเภทนั้น
ผู้ฆ่าวัวฆ่าควาย แม้จะใจร้ายใจดำสักเพียงไร
ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะลืมภาพการตายของสัตว์ใหญ่ถึงเพียงนั้นได้
และย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะลืมภาพการตายของสัตว์ใหญ่ถึงเพียงนั้นได้
และย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้สึกเลยว่าการฆ่านั้นเป็นบาปใหญ่
ความรู้สึกหลอกหลอนเกี่ยวกับการฆ่าวัวควายด้วยมือของตนนั่นแหละ
ที่ติดตามมาส่งผลให้ผู้นั้นต้องทุรนทุรายและร้องเป็นเสียงวัวเสียงควาย
เหมือนที่ตนเองเคยได้ยินเคยได้เห็นการฆ่าแต่ละครั้งเสมอมา

 


บางคนที่เคยเห็นการตายของผู้มีอาชีพฆ่าสัตว์ใหญ่
มีความรู้สึกว่าผู้ใกล้จะตายนั้นไม่มีชีวิตจิตใจเป็นคนเสียแล้ว
แต่ได้กลายเป็นชีวิตจิตใจของวัวควายไปจริงๆ
เห็นได้จากกิริยาอาการและสุ้มเสียงที่เขาร้อง
เหมือนเสียงสัตว์ที่บาดเจ็บแสนสาหัส
ความรู้สึกนี้จะถูกหรือผิดก็ตาม
ที่จริงแน่ คือเขากำลังรับผลของกรรม
ที่ตามทันในช่วงสุดท้ายของชีวิตในภพชาตินี้
และไม่แน่ว่าจะสิ้นสุดเพียงเท่านั้น
หรือจะติดตามต่อไปในภพชาติข้างหน้า
ให้ชีวิตต้องไม่แตกต่างกับชีวิตของสัตว์
ที่ถูกเขาเบียดเบียนทำร้ายอย่างทารุณ

 


การทำบาปเล็กน้อยเช่นบี้มดตบยุง
ไม่ปรากฏผลบาปให้เห็นว่าเกิดแก่ผู้กระทำ
นั่นก็เป็นเพราะผู้ทำไม่ผูกใจว่าได้ทำบาป
ใจนี้สำคัญนัก นำไปผู้ไว้กับเรื่องใดสิ่งใด ก็จะปรากฏให้เห็นเป็นผล
เช่น พระรูปหนึ่งในสมัยพุทธกาล
ท่านทำตะไคร่น้ำขาดและมรณภาพก่อนจะหาพระปลงอาบัติได้
จิตท่านผูกอยู่ด้วยความเป็นห่วง จึงได้ไปเกิดเป็นพญานาค

 


ส่วนผู้เผลอตบยุงหรือเผลอบี้มด
แม้ใจไม่ผูกยึดอยู่ว่าได้ทำบาป ก็จะเป็นเรื่องเล็กน้อย
การทำบาปหรือทำกรรมเล็กน้อยเช่นนี้จะไม่ส่งผลให้ปรากฏ
ถ้าผู้ทำไม่ไปผูกใจเดือดร้อนกังวลอยู่ และถ้าจะไม่ทำเสมอๆ
การทำบาปเสมอๆ แม้ทำกับสัตว์เพียงมดเพียงปลวก
กรรมเล็กก็จะเป็นกรรมใหญ่ได้
พึงรอบคอบในเรื่องนี้เพื่อชีวิตจะได้สวัสดี "

 

 


มีต่อ...

 

 

     Share

<< ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๑)ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๓) >>

Posted on Sat 25 Nov 2006 9:50

 

 
  
 






คิดถึงย่า ( ๒ )
คิดถึงย่า ( ๑ )
รายการกลับเนื้อกลับตัว ปี ๒๕๕๐
๓๑ ธันวาคม
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๔)
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๓)
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๒)
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๑)
วจีกรรมในโลกไซเบอร์
รักนี้ที่ยิ่งใหญ่
อ่านไว้เตือนใจตน
รับให้เป็น
เขียนกลอนแล้วจ้า
ชั่วนิรันดร์บางทีก็แสนสั้น
ทุกข์เพราะคิดผิด
นิทานเรื่องลาแก่
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๕)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๔)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๓)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๒)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๑)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๐)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๙)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๘)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๗)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๖)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๕)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๔)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๓)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๒)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑)
Moonlight Sonata (๑)
Violin Concerto K. ๒๑๖
Chercher la source
Songbird
Be
Where is the love (๑)
Moonlight Sonata : First movement
Because you loved me.



Comments




Post Comment






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn