ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๐)

 

สวัสดีค่ะ

 


ไดอารี่ในช่วงนี้  ขออัญเชิญบทพระนิพนธ์เรื่อง "ชีวิตนี้มีค่านัก"
ซึ่งรู้จักดีกันในชื่อของ "ชีวิตนี้น้อยนัก" มาลงให้ได้อ่านกันจนจบ
เป็นพระนิพนธ์ในสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก


 

เนื่องจากเนื้อหามีความยาวพอสมควร
จึงจะทยอยลงทุกวัน  จนจบเล่ม
เริ่มตั้งแต่วันที่ ๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๔๙

 


ความดีใดที่ได้รับจากหนังสือเล่มนี้
ขอทุกท่านน้อมระลึกแด่องค์ผู้ทรงนิพนธ์
คือสมเด็จพระสังฆราชฯ พระองค์ปัจจุบัน


 

และขออนุโมทนากับพี่กอบที่ได้พิมพ์เอาไว้เป็นไมโครซอฟท์เวิร์ด
เอมได้แก้ไขตัวสะกดบ้างเล็กน้อยให้ถูกต้องที่สุดก่อนโพส

 

 

เนื้อหาต่อจากวันที่ ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๔๙

 

 

" การส่งผลของกรรมดีและกรรมไม่ดีนั้นข้ามภพข้ามชาติได้
กรรมในอดีตชาติส่งผลมาทันในปัจจุบันชาติก็มี
ไปส่งถึงในอนาคตชาติก็มี
แล้วแต่ว่าผู้ทำกรรมจะสามารถหนีได้ไกลเท่าไรหรือหนีได้นานเท่าไร
นั่นก็คือแล้วแต่ว่าในปัจจุบันชาติผู้ทำกรรมแล้วในอดีต
จะสามารถในการทำจิตใจทำบุญทำกุศลทำความดีได้มากเพียงไหน
เป็นกรรมที่ใหญ่ยิ่งหนักหนากว่ากรรมไม่ดีหรือไม่

 


การให้ผลกรรมเช่นเดียวกับการตกจากที่สูงของวัตถุ
สิ่งใดหนักกว่า เมื่อตกจากที่เดียวกันในเวลาใกล้เคียงกัน
สิ่งนั้นย่อมถึงพื้นก่อน
เปรียบดังกรรมสองอย่าง คือกรรมดีและกรรมไม่ดี
กระทำในเวลาใกล้เคียงกัน  กรรมที่หนักกว่า
ไม่ว่าจะเป็นกรรมดีหรือกรรมไม่ดีก็ตาม ย่อมส่งผลก่อน
กรรมที่เบากว่าย่อมส่งผลทีหลัง
และย่อมส่งผลทั้งสองแน่นอน ไม่เร็วก็ช้า
ไม่ชาตินี้ก็ชาติหน้า ไม่ชาติหน้าก็ชาติต่อไป ต่อไป ต่อไป
อาจจะอีกหลายภพชาติก็ได้
เพราะกรรมไม่ใช่สิ่งที่จะลบเลือนได้ด้วยกาลเวลา
นานเพียงไรกรรมก็ยังให้ผลอยู่เสมอ
กรรมจึงมีอำนาจเหนืออำนาจทั้งปวง

 



ท่านพระอาจารย์องค์สำคัญองค์หนึ่ง
ท่านปรารถนาพุทธภูมิ คือปรารถนาเป็นพระพุทธเจ้า
ครั้นมาระลึกชาติได้ว่าเคยเกิดเป็นไก่หลายร้อยหลายพันชาติ
ก่อนที่จะมาเป็นมนุษย์ในชาตินี้
ท่านก็เปลี่ยนความปรารถนาที่จะเป็นพระพุทธะ
มาเป็นพระผู้ไกลจากกิเลสไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดต่อไป
เพราะท่านสลดสังเวชชีวิตที่ผ่านมาแล้วมากมาย
และหวาดเกรงว่าชีวิตที่จะต้องพบอีกต่อไปนับภพชาติไม่ถ้วน
กว่าจะถึงจุดปรารถนาคือพุทธภูมิ ซึ่งมิใช่ว่าจะไปถึงกันได้โดยง่ายโดยเร็ว
จะต้องใช้เวลานานแสนนานในอีกหลายร้อยหลายพันภพภูมิ
โดยไม่อาจรู้ได้ ว่ากรรมจะนำให้ไปเป็นอะไรลำบากยากเข็ญอย่างไร
ซึ่งสำหรับท่านผู้ได้รู้แจ้งในอดีตชาติของท่านแล้วก็เกิดความกลัวยิ่งนัก
เบื่อหน่ายความต้องเวียนว่ายในวัฏฏะสงสารยิ่งนัก
ด้วยความพากเพียรพยายามสุด สติปัญญาความสามารถ
ที่จะตัดภพชาติอนาคตให้หมดสิ้นไปโดยเร็ว
ในที่สุดก็เชื่อกันว่าท่านพระอาจารย์องค์สำคัญองค์นั้น
ท่านสำเร็จประสงค์ถึงความพ้นทุกข์อย่างสิ้นเชิงได้ในภพภูมิปัจจุบัน

 



ครูอาจารย์ท่านสำคัญๆ ท่านรับรอง และพระพุทธเจ้าก็ทรงรับรอง
ว่าชาติในอนาคตมีอยู่สำหรับผู้ที่ยังไม่สามารถทำกิเลสให้หมดสิ้นได้
และการทำกิเลสให้หมดสิ้นนั้นคนเป็นจำนวนมากทำไม่ได้ในเวลาอันสั้น
ทั้งยังมีคนเป็นจำนวนมากไม่สนใจจะทำให้กิเลสหมดสิ้น
ยังเกลือกกลั้วอยู่กับกิเลสอย่างหลงผิด
ดังนั้นภพชาติสำหรับคนเหล่านั้นยังมีอยู่มากมายนักหนา
ใช้เวลานานแสนนาน นับภพนับชาติหาได้ไม่
โอกาสที่กรรมจะตามไปถึงจึงมีมากมายนัก
ไม่วันใดก็วันหนึ่ง ไม่ชาติใดก็ชาติหนึ่ง

 


และอย่าคิดว่า เมื่อถึงวันนั้นเวลานั้นก็จะจำไม่ได้ว่าเราเป็นเรา
อะไรจะเกิดขึ้นก็ไม่เดือดร้อน
ความคิดเช่นนี้อาจจะเกิดแก่เราแล้วในอดีตชาติ
และมาในปัจจุบัน เมื่อต้องพบความเดือดร้อนเราก็เดือดร้อน
มิใช่ว่าเราไม่เดือดร้อน ทั้งที่มิใช่ว่าเราจะจำได้ว่าเราเป็นเรา
ไม่ว่าจะเกิดเป็นใครเป็นอะไรเมื่อใด
ภพชาติไหนก็ตามเมื่อเป็นทุกข์ก็ต้องเป็นทุกข์
เมื่อเป็นสุขก็ต้องเป็นสุข จึงไม่ควรประมาทอย่างยิ่ง
ควรพยายามทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้ในอนาคตต้องเป็นทุกข์
หรือเพื่อไม่ให้กรรมไม่ดีที่ทำไว้ตามทัน ไม่ว่าเมื่อใดก็ตาม

 

 

ชีวิตนี้น้อยนัก ๑๐


ชีวิตนี้แม้น้อยนัก แต่ก็เป็นความสำคัญนัก
สำคัญยิ่งกว่าชีวิตในอดีตและชีวิตในอนาคต
ที่ว่าชีวิตนี้คือชีวิตนี้คือชีวิตในชาติปัจจุบันนี้สำคัญ
ก็เพราะในชีวิตนี้เราสามารถหนีกรรมไม่ดีที่ทำไว้ในอดีตได้
และสามารถเตรียมสร้างชีวิตในอนาคต
ให้ดีเลิศเพียงใดก็ได้ หรือตกต่ำเพียงใดก็ได้


ชีวิตนี้น้อยนัก ๑๐



ชีวิตในอดีตล่วงเลยไปแล้ว ทำอะไรอีกไม่ได้ต่อไปแล้ว
ชีวิตในอนาคตก็ยังไม่ถึง ยังทำอะไรไม่ได้
เช่นนี้จึงกล่าวได้ว่าชีวิตนี้สำคัญนัก
พึงใช้ชีวิตนี้ให้เป็นประโยชน์ ให้สมกับความสำคัญของชีวิตนี้

ชีวิตนี้น้อยนัก ๑๐



ชีวิตนี้น้อยนัก แต่มีความสำคัญนักด้วยเหมือนกัน
ถ้าชีวิตนี้ไม่วิ่งหนีกรรมไม่ดีในอดีต ชีวิตนี้ก็จะรับผลกรรมไม่ดี
ถ้าวิ่งหนีก็จะพ้นได้ กรรมไม่ดีจะตามทันหรือไม่ขึ้นอยู่กับชีวิตนี้
ยิ่งกว่านั้นถ้ากรรมตามทันในชีวิตนี้
ก็จะตามต่อไปได้อีกในชีวิตอนาคต
กรรมไม่ดีที่ทำไว้ในอดีตมากมาย
อาจจะตามไม่ทันตลอดไปก็ได้ ถ้าทำชาตินี้ให้ดีที่สุด
"

ชีวิตนี้น้อยนัก ๑๐


 

 

มีต่อ...

 

 

     Share

<< ชีวิตนี้น้อยนัก (๙)ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๑) >>

Posted on Thu 23 Nov 2006 9:15

 

 
  
 






รายการกลับเนื้อกลับตัว ปี ๒๕๕๐
๓๑ ธันวาคม
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๔)
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๓)
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๒)
ของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดในโลก (๑)
วจีกรรมในโลกไซเบอร์
รักนี้ที่ยิ่งใหญ่
อ่านไว้เตือนใจตน
รับให้เป็น
เขียนกลอนแล้วจ้า
ชั่วนิรันดร์บางทีก็แสนสั้น
ทุกข์เพราะคิดผิด
นิทานเรื่องลาแก่
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๕)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๔)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๓)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๒)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๑)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๐)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๙)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๘)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๗)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๖)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๕)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๔)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๓)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๒)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑)
Moonlight Sonata (๑)
Violin Concerto K. ๒๑๖
Chercher la source
Songbird
Be
Where is the love (๑)
Moonlight Sonata : First movement
Because you loved me.
Your song.
ให้



Comments

สวัสดีค่ะคุณเอม พรุ่งนี้วันศุกร์แล้วจะได่หยุดแล้วววววเนอะ

ขอsave หน้านี้ได้ป่าวอ่ะ ^^
puizika   
Thu 23 Nov 2006 23:23 [1]




Post Comment






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn