ชีวิตนี้น้อยนัก (๓)

 

 

สวัสดีค่ะ

 


ไดอารี่ในช่วงนี้ เอมขออัญเชิญบทพระนิพนธ์เรื่อง "ชีวิตนี้มีค่านัก"
ซึ่งรู้จักดีกันในชื่อของ "ชีวิตนี้น้อยนัก" มาลงให้ได้อ่านกันจนจบ
เป็นพระนิพนธ์ในสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก


 

เนื่องจากเนื้อหามีความยาวพอสมควร
จึงจะทยอยโพสทุกวันไปจนจบเล่ม
เริ่มตั้งแต่วันที่ ๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๔๙
คือ แม้ว่าจะเกิดเหตุให้ไม่ว่าง แต่ก็จะมาโพสย้อนหลังค่ะ

 


ความดีใดที่ได้รับจากหนังสือเล่มนี้
ขอทุกท่านน้อมระลึกแด่องค์ผู้ทรงนิพนธ์
คือสมเด็จพระสังฆราชฯ พระองค์ปัจจุบัน


 

และขออนุโมทนากับพี่กอบที่ได้พิมพ์เอาไว้เป็นไมโครซอฟท์เวิร์ด
เอมได้แก้ไขตัวสะกดบ้างเล็กน้อยให้ถูกต้องที่สุดก่อนโพส

 

เนื้อหาต่อจากวันที่ ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๔๙



 

" เทวดามาเกิดเป็นมนุษย์ได้ และมนุษย์ก็เกิดเป็นเทวดาได้
ดังที่สมเด็จพระบรมศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน
ได้ทรงนำเรื่องในอดีตมาสาธก  ว่า
เมื่อทรงเสวยพระชาติเป็นพระโพธิสัตว์หัวหน้าพ่อค้าเกวียน
ได้ทรงซื้อสินค้าในนครพาราณสีบรรทุกเกวียน
นำพ่อค้าจำนวนมากเดินทางไปในทางกันดาร
เมื่อพบบ่อน้ำก็พากันขุดเพื่อให้มีน้ำดื่ม ได้พบรัตนะมากมายในบ่อนั้น
พระโพธิสัตว์ทรงเตือนว่า ความโลภเป็นเหตุแห่งความพินาศ
แต่ไม่มีผู้เชื่อฟัง พวกพ่อค้ายังขุดบ่อต่อไปไม่หยุด หวังจะได้รัตนะมากขึ้น
บ่อนั้นเป็นบ่อที่อยู่ของพญานาค เมื่อถูกทำลาย
พญานาคก็โกรธใช้ลมจมูกเป่าพิษถูกพ่อค้าเสียชีวิตหมดทุกคน
เหลือแต่พระโพธิสัตว์ที่มิได้ร่วมการขุดบ่อด้วย
จึงได้รัตนะมากมายถึง ๗ เล่มเกวียน
ท่านนำออกเป็นทาน และได้สมาทานศีล รักษาอุโบสถจนสิ้นชีวิต
ได้ไปเกิดในสวรรค์ เป็นมนุษย์ผู้หนึ่งที่เกิดขึ้นเป็นเทวดาได้

 


มนุษย์มีบุญกุศลและความดีพร้อมทั้งกายวาจาใจมากเพียงไร
ก็จะเกิดเป็นเทวดาได้เพียงนั้น
คือสามารถขึ้นไปอยู่บนสวรรค์ชั้นสูงได้เมื่อละโลกนี้แล้ว
มนุษย์เกิดเป็นเทวดาได้ และเกิดเป็นสัตว์ก็ได้

 


ในสมัยพุทธกาล 
ชายผู้หนึ่งโกรธแค้นรำคาญสุนัขตัวหนึ่งที่ติดตามอยู่ตลอดเวลา
พระพุทธเจ้าทรงทราบก็ได้ตรัสแสดงให้รู้ว่า
บิดาที่สิ้นไปแล้วนั้นมาเกิดเป็นสุนัข
และได้ทรงให้พิสูจน์ โดยบอกให้สุนัขนำไปหาที่ซ่อนทรัพย์
ซึ่งไม่มีผู้ใดรู้นอกจากผู้เป็นบิดาของชายผู้นั้น
และสุนัขก็พาไปขุดพบสมบัติที่ฝังไว้ก่อนสิ้นชีวิตได้



 

สัตว์ไปเกิดเป็นเทวดาได้คงจะมีเป็นอันมาก
มีเรื่องต่างๆ ในพระพุทธศาสนาที่เล่ากันสืบมา
คือในสมัยพุทธกาล
มีสัตว์ได้ยินเสียงพระท่านสวดมนต์ก็ตั้งใจฟังโดยเคารพ
ตายไปก็ได้ไปบังเกิดเป็นเทพในสวรรค์
ด้วยอานุภาพของการให้ความเคารพในพระธรรมของพระพุทธเจ้า

 



สัตว์มาเกิดเป็นมนุษย์ได้ นี้ต้องเป็นที่เชื่อถืออยู่ลึกๆ ในจิตสำนึก
จึงแม้เมื่อพบมนุษย์บางคนบางพวก 
ก็ได้มีการแสดงความรู้สึกจริงใจออกมาต่างๆกัน
เช่น ลิงมาเกิดแท้ๆ   สัตว์นรกมาเกิดแน่ๆ 
ทั้งนี้ก็เห็นจากหน้าตาท่าทางบ้าง กิริยามารยาท นิสัยใจคอความประพฤติบ้าง
ซึ่งโดยมากผู้ที่พบเห็นด้วยกันก็จะมีความรู้สึกตรงกันดังกล่าว
เป็นความรู้สึกที่เกิดจากความเชื่อนั่นเอง
ว่าสัตว์มาเกิดเป็นมนุษย์ได้ หรือมนุษย์เกิดมาจากสัตว์ได้

 


สมัยพุทธกาลมีเรื่องของพระภิกษุรูปหนึ่ง
มีจิตหวงห่วงผ้าสบงจีวรที่เพิ่งได้มาใหม่ ซักตากไว้บนราว
มรณภาพไปขณะผ้านั้นยังไม่แห้ง
จิตที่ผูกพันในผ้าสบงจีวรนั้นทำให้ไปเกิดเป็นตัวเล็นเล็กๆ เกาะติดอยู่กับผ้า
พระภิกษุอีกรูปหนึ่งเห็นผ้าสบงจีวรนั้นไม่มีเจ้าของแล้วก็จะนำไปใช้
พระพุทธเจ้าทรงทราบได้ทรงมีพระพุทธดำรัสห้าม ตรัสให้รอ
เพราะพระภิกษุรูปนั้น จะสิ้นภพชาติของการเป็นเล็นในเวลาไม่กี่วัน
ถ้านำสบงจีวรนั้นไปในขณะที่ยังเป็นเล็นอยู่ ก็จะโกรธแค้น
จะไม่ได้เสวยผลแห่งกุศลกรรมที่ได้ประกอบกระทำไว้เป็นอันมาก
นี้เป็นเรื่องหนึ่งที่ทรงรับรองว่าอำนาจจิตจะทำให้มนุษย์ไปเป็นสัตว์ได้

 



เทวดามาเกิดเป็นมนุษย์ได้ มนุษย์ไปเกิดเป็นเทวดาได้
เทวดามาเกิดเป็นสัตว์ได้ สัตว์เกิดเป็นเทวดาได้
มนุษย์เกิดเป็นสัตว์ได้ และสัตว์ก็กลับเกิดเป็นมนุษย์ได้
อำนาจอันยิ่งใหญ่ของกรรมเท่านั้น
ที่ตกแต่งชีวิตให้เป็นไปได้อย่างไม่น่าเชื่อถึงเพียงนี้
กรรมจึงน่ากลัวจริงๆ น่าหนีให้พ้นอำนาจกรรมจริงๆ
ทั้งกรรมในอดีตและกรรมในปัจจุบัน
 



กรรมอันเป็นเหตุนำให้เกิด คือชนกกรรม
เป็นกรรมสุดท้ายก่อนชีวิตจะขาดจากภพภูมินี้
กรรมสุดท้ายหรือเรื่องสุดท้ายที่จิตผูกพันคิดถึงอยู่
คือ ชนกกรรมอันนำไปเกิด
นึกถึงความดีที่เป็นบุญเป็นกุศลในขณะก่อนจะดับจิต
จิตก็จะไปสู่สุคติ นำกายไปสุคติด้วย
นึกถึงความไม่ดีที่เป็นบาป เป็นอกุศลในขณะก่อนจะดับจิต
จิตก็จะไปสู่ทุคติ นำกายไปทุคติด้วย

 


จิตที่ใกล้จะแต่ดับนั้นปกติเป็นจิตที่อ่อนมาก
ไม่มีกำลังที่จะต้านทานใดๆ ทั้งนั้น
คุ้นเคยกับความรู้สึกใดเกี่ยวกับเรื่องใด
ความรู้สึกนั้นเกี่ยวกับเรื่องนั้นก็จะเข้าครอบงำจิต มีอำนาจเหนือจิต
ทำให้จิตเมื่อใกล้ดับผูกพันอยู่กับความรู้สึกนั้นเกี่ยวกับเรื่องนั้น
เมื่อจิตดับคือจากร่าง
ก็จากไปพร้อมกับความรู้สึกนั้นเกี่ยวกับเรื่องนั้น
นำไปก่อเกิดกายที่ควรแก่สภาพจิตทุกประการ

 

 

ผู้ที่หวงสมบัติ กลัวจะมีผู้มานำไป
ก่อนจะดับจิต มีใจผูกเฝ้าสมบัติอย่างหวงแหน
เมื่อดับจิตไปก็เคยมีไปเกิดเป็นงู เฝ้าอยู่ที่สมบัตินั้น
ผู้ใดเข้าไปใกล้ก็จะแสดงตัวให้เป็นเป็นงูใหญ่
เช่นที่เล่ากันถึงเรื่องที่เกิดขึ้นไม่นานมานี้
ว่าข้าราชการผู้หนึ่งมีพระพุทธรูปที่หวงมากอยู่องค์หนึ่ง
เมื่อละโลกนี้ไป สหายไปเยี่ยมศพได้ขอดูพระองค์นั้น
ขณะกำลังดูอยู่ ก็มีงูตัวหนึ่งมาจากไหนไม่ปรากฏ มาแผ่แม่เบี้ยอยู่ใกล้ๆ
ผู้มาขอดูไหวทันเข้าใจทันทีว่าเจ้าของได้เฝ้าพระอยู่ด้วยความหวงแหน
จึงพูดกับงูดังๆ ว่าไม่ได้คิดจะนำพระไปไหน เพียงมาขอดูเท่านั้น อย่าเป็นห่วง
เพียงเท่านั้นงูก็เลื้อยห่างหายไป

 

 


นี้เป็นตัวอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นจริงเมื่อไม่นานมานี้
ที่เชื่อกันว่าผู้ที่หวงสมบัติมากๆ ตายไปขณะที่จิตผูกพันเช่นนั้น
ต้องไปเกิดเป็นงู ต้องเฝ้าสมบัติ
ไม่ได้ไปเสวยผลของกรรมดีใดๆ ที่ได้กระทำไว้
จนกว่าใจจะปล่อยวาง ละความยึดถือความหวงแหนสมบัตินั้นๆ "

 

 

มีต่อ..

 

 

     Share

<< ชีวิตนี้น้อยนัก (๒)ชีวิตนี้น้อยนัก (๔) >>

Posted on Thu 16 Nov 2006 11:17

 

 
  
 






รักนี้ที่ยิ่งใหญ่
อ่านไว้เตือนใจตน
รับให้เป็น
เขียนกลอนแล้วจ้า
ชั่วนิรันดร์บางทีก็แสนสั้น
ทุกข์เพราะคิดผิด
นิทานเรื่องลาแก่
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๕)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๔)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๓)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๒)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๑)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑๐)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๙)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๘)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๗)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๖)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๕)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๔)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๓)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๒)
ชีวิตนี้น้อยนัก (๑)
Moonlight Sonata (๑)
Violin Concerto K. ๒๑๖
Chercher la source
Songbird
Be
Where is the love (๑)
Moonlight Sonata : First movement
Because you loved me.
Your song.
ให้
The promise. ( ๒ )
เพื่อเธอ
The promise. (๑)
Perhaps love.
ดอกไม้ของน้ำใจ
For good.
Always with me.



Comments

...ทำไมอ่านมาหลังๆ เริ่มขนลุก อ่ะพี่เอม .. เริ่มกลัวๆแล้วสิ

วันนี้เพื่อนมาเล่าเรื่องผีให้ฟังด้วย เลยยังกลัวๆอยู่
^_____^
submarine   
Thu 16 Nov 2006 21:24 [1]




Post Comment






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn