ก่อนเลือนลับ...ลาหาย...ในสายลม

.....ขอกราบสวัสดีค่ะพี่น้อง..............มาทายทักเพื่อนผองกันอีกครั้ง
วันวารผ่านผันไปเร็วไวจัง................มีเรื่องราวประดังประเดมา

โดยภาพรวมชีวิตนี้นี่ดีมาก................ไม่ลำบากไม่เจ็บไข้ไม่แอ๊บบ้า
แต่ความจำเริ่มเลือนลางตามเวลา.......จึงห้ามช้าต้องรีบเพียรเขียนบันทึก

ถึงเรื่องราวหลากหลายในวัยเยาว์........เร่งเขียนเข้าก่อนวันสมองสึก
กลัวเวลาจะพรากจากสำนึก..............เลยคิดคึกมาเสกสรรค์กันอีกครา

ทั้งเรื่องราวสมัยเริ่มเป็นนิสิต.............เรื่องชีวิตสมัยยังเป็นหลานย่า
เรื่องอื่นอื่นปกิณกะสนทนา..............ค่อยค่อยมาอัพเดทกันเช่นนั้นเอย

๕ ธันวาคม ๒๕๕๑ ๐๓.๒๑ น.